Toy Story 3
ฮ่า ฮ่า ฮ่า !
-เงิน เงิน เงิน -เฮ้ !
- นายมีปัญหาแล้วล่ะ เจ้าบาร์ทตาเดียว - ไม่จริงมั้ง นายอำเภอ
ฉันไม่ได้มาคนเดียวนะ
เบ็ตตี้ตาเดียว !
นายทำอะไรหล่นรึเปล่า
- เจสซี่! - ยอมแพ้ซะเถอะ แกใกล้จะถึงทางตันแล้ว
ฉันอยากจะจากไปพร้อมระเบิดมานานแล้ว
โอ้ไม่นะ พวกเด็กกำพร้านั้น
ขอโทษด้วยนะ แต่ฉันมีรถมารับแล้ว
ฉันหรือเด็กพวกนั้น นายเลือกเองนะ
ควบไปดั่งสายลมเลย บลูอายส์
จับเอาไว้นะ
วู้ดดี้ เร็วเข้า
ไม่.....
ดีจังที่ฉันจับขบวนรถไว้ได้ ตอนนี้เราไปจับเหล่าผู้ร้ายนกันเถอะ
สู่ความเวิ้งว้าง อันไกลโพ้น
-ชูมือขึ้น - นายจับฉันไม่ได้หรอก นายอำเภอ
ฉันพาหมาสนามแม่เหล็กมาด้วย
ถ้าอย่างนั้น ฉันก็มี ไดโนเสาร์กินสนามแม่เหล็กเช่นกัน
เจ้าด็อกเตอร์พอร์คชอปผู้ชั่วร้าย
นั่นมันสำหรับพวกนาย
- บัซ ยิงเลเซอร์มาที่ตราของฉัน - ไม่ นั่นมันเท่ากับฆ่านายนะ
ทำเถอะน่า!
แกติดคุกหัวโตแน่ บาร์ท ระวัง!
- โถ่ แม่! - ไม่ ไม่ เล่นต่อไป - ทำเหมือนแม่ไม่ได้อยู่นี่
- มอลลี่ อย่านะ - ไม่เป็นไรครับแม่
เจ้าเด็กยักษ์จากนอกโลก
เธอกำลังคลั่ง ตัวใครตัวมัน!!
ไฟแดงเนี้ย อัดอยู่ใช่มั้ยนะ
มาเถอะ สุขสันต์วันเกิดให้ มอลลี่
- สุขสันต์วันเกิด - โอ้ วิเศษจริงๆ
ดูสิว่าสูงเท่าไหร่แล้ว
บัซ ไลท์เยียร์ มาช่วยแล้ว
ทำได้ดีมาก บัซ
- โอเค ทุกคน มานี่ มาทางนี้ ประจำตำแหน่งไว้ - เดี๋ยวก่อนฉันหาตาของฉันไม่เจอ
- อ่ะฮะ แล้วรองเท้าใครอยู่บนหน้าฉันเนี่ย? - ของฉันเองฉันขอคืนนะ
คุณช่วยเหลือพวกเรา พวกเราซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง
บัซ จะเป็นไรไหมถ้าฉันจะขออยู่ใกล้เธอ
ไม่ เอ๊ย ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
- มันอะไรกันนักหนาเนี่ย? - นั่นพวกเขามากันแล้ว
- จ่า ได้มารึยัง? - ภารกิจสำเร็จ - เย้!
ระวัง ระวัง
เอาล่ะพวก เรามีโอกาสครั้งเดียวนะ
- ทุกคนพร้อมนะ - พวกเราพร้อมแล้ว วู้ดดี้จัดการเลย
โอเค บัซ จะโทรล่ะนะ
- เป้าหมายใกล้เข้ามาแล้ว - ทำตามที่ซักซ้อมกันมาให้ดีพวก
ฮัลโหล ฮัลโหล ใครน่ะ?
- มอลลี่ อย่ามายุ่งกับห้องพี่นะ - ฉันไม่ได้เข้าไปเลยนะ
- งั้นใครยุ่งกับของพี่ล่ะ - ไม่ใช่ฉันแล้วกัน
- แหม ได้ผลนะ - เขาอุ้มฉัน เขาอุ้มฉันด้วย!
- แย่จังเลย - อย่าหลอกตัวเองเลย เขาอายุ 17 แล้วนะ - เขาคงไม่เล่นกับพวกเราแล้วล่ะ
พวก เฮ้ สดชื่นหน่อย เราต้องมาสุมหัวกัน ทุกคนมารวมกันกันเร็ว
- โถ่ อีกแล้วหรอ - เถอะน่า สลิง เรียกทุกคนหน่อย
แต่ ทุกคนก็อยู่แล้วนี่ วู้ดดี้
เอ่อ..ข้อแรกนะ อย่างที่เราเห็น "ปฏิบัติการชวนน้องเล่น" เปอร์เซ็นสำเร็จมีน้อย
- ศูนย์เลยมากกว่า - เราคุยกันแล้วไง งานนี้ไม่ได้ชวนเค้ามาเล่นกับเรา
- แต่เป็น... - การให้กำลังใจแอนดี้ เรารู้
แต่เราก็ต้องลองอีก ใช่มั้ย?
- ฉันยอมแล้วล่ะ พวกเราเลิกเถอะ - อะไรนะ?
แอนดี้จะไปเรียนต่อที่มหาลัย ในอีกไม่ช้านี้แล้ว
เมื่อกี้นี้ เป็นโอกาสสุดท้ายของพวกเราแล้วล่ะ
เราคงต้องไปอยู่ห้องใต้หลังคาแล้วล่ะ พกของจำเป็นติดตัวไว้นะ
อะไหล่สำรอง แบตเตอรี่... ทุกอย่างที่ต้องใช้สำหรับการเปลี่ยนแปลง
อะไรนะ? นายไม่เข้าใจหรอ? มันจบแล้ว! จบแล้ว ตกกระป๋อง
เฮ้ เฮ้ เฮ้ พวก เราทุกคนรู้อยู่แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
ช่าย แต่ดูตอนนี้สิ - ของเล่นทั้งหมดต้องเจอเรื่องนี้ ไม่มีใครอยากเจอหรอก...
- เฮ้ จ่า จ่าจะทำอะไรน่ะ - สงครามจบแล้ว สหาย
ฉันและพวกพ้องกำลังจะจากไป
- จะไปงั้นหรอ? - นี่พวกนายจะหนีทหารหรอ - เราหมดหน้าที่แล้ว
- แอนดี้โตแล้วนะ - ยอมรับเถอะ
ถุงขยะมาเมื่อไหร่ พวกเราก็จะโดนทิ้งก่อนใครเพื่อน
- ถุงขยะ? ใครพูดถึงถุงขยะเหรอ?
เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับใช้ โชคดีนะ สหาย
พวกนายต้องใช้มันแน่ ไม่นะ เดี๋ยว รอก่อนสิ
- พวกเราจะถูกทิ้งหรอ - ไม่ ไม่มีใครโดนทิ้งหรอก
- นายจะรู้ได้ไง? - พวกเรากำลังถูกทอดทิ้ง
- พวกเราจะไม่เป็นไร เจสซี่ - งั้นทำไมพวกทหารถึงจากไป
- เราควรจะไปกันมั้ย? - ฉันเคยคิดว่าพวกเราจะไปอยู่ห้องใต้หลังคา
- ฉันละเกลียดสถานการ์แบบนี้ - โว้ โว้ ใจเย็นน่า เงียบก่อน!
ไม่มีใครโดนทิ้งทั้งนั้น เข้าใจไหม?
เราจะอยู่พร้อมหน้า แบบว่า ใช่ พวกเราอาจจะสูญเสียเพื่อนไปบ้าง
- วีซซี่ กับ เอ็ทซ์ และ.... - โบพีฟ
ใช้ แม้กระทั่ง แม้กระทั่งโบ
ของเล่นดีๆได้จากไปอยู่กับเจ้าของคนใหม่
แต่เปิดท้ายขายของกี่รอบ โล๊ะประจำปีกี่หน...
แอนดี้ก็ยังคงเก็บเราเอาไว้
เพราะเค้ารักเรา ไม่งั้นเราคงไม่อยู่ตรงนี้แล้ว
รอหน่อยน่า แอนดี้จะเก็บพวกเราไว้ ในห้องใต้หลังคา ซึ่งอบอุ่นและปลอดภัย
- และพวกเราก็จะได้อยู่ด้วยกันไง - ถูกที่สุด
- บนนั้นมีเกมส์เพียบ หนังสือ และ - สนามแข่งรถ
- ใช่ สนามแข่งรถ - ทีวีเก่า
นั่นไง ทีวีเก่า และพวกของประดับคริสมาสต์ด้วย
เข้าท่ามั้ยล่ะ?
แล้ววันใดวันนึง ถ้าพวกเราโชคดี แอนดี้อาจจะมีลูกของเขา
และเขาก็จะมาเล่นกับเรา ถูกต้องไหม?
- เราจะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ - มาเถอะ พวก
ไปเก็บข้าวของ เตรียมตัวไว้ ให้ควรค่าจะที่จะเก็บไว้
- ฉันต้องหาตาอีกข้างของฉัน - คราวนี้คุณไปลืมไว้ที่ไหนล่ะ?
ที่ที่ดูมืดและฝุ่นหนา
มาเถอะ ดูสิว่าพวกเราราคาเท่าไหร่ใน อีเบย์
ไม่ต้องห่วงน่า แอนดี้จะดูแลพวกเรา ฉันรับประกันเลย
- นายมั่นใจขนาดนั้นเลยหรอ หา? - ฉันไม่รู้น่ะ บัซ
ฉันจะพูดอะไรได้อีกล่ะ
อืมไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น อย่างน้อย เราก็ยังมีกันและกันอยู่
ตลอดไป
- ฉันขอเครื่องเสียงพี่ได้ไหม? - ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
- แล้วคอมพิวเตอร์ล่ะ - ไม่
- วิดีโอเกม? - ลืมไปได้เลย มอลลี่
- โอเค แอนดี้ เก็บของได้แล้ว อะไรที่ไม่เอาไปมหาลัย
ก็เอาไปเก็บที่ห้องใต้หลังคา ไม่ก็ทิ้งซะนะ
- แม่ครับ กว่าผมจะไปก็วันศุกร์เลยนะ - เถอะน่า ทำให้เสร็จวันนี้เถอะ
- แต่แม่! - ดูนะ ง่ายๆ สเก็ตบอร์ด ไปมหาลัย
ถ้วยรางวัลควรเป็นห้องใต้หลังคา
เศษแอปเปิ้ล....ถังขยะ
- ลูกทำส่วนที่เหลือนะ - ทำไมพี่ยังมีของเล่นพวกนี้อยู่ล่ะ?
- มอลลี่ ออกไปจากห้องพี่นะ - อีกสามวันก็เป็นของหนูแล้ว
มอลลี่ ลูกก็เหมือนกัน ลูกมีของเล่นมากกว่าที่จะเล่นด้วยอีก
พวกมันน่าจะทำให้เด็กๆมีความสุข
- เด็กไหนค่ะ? - ก็เด็กๆที่สถานรับเลี้ยงเด็กไงล่ะ
พวกเขาต้องการของบริจาคเสมอ สถานรับเลี้ยงเด็กอะไรกัน ชู่ว ชู่ว
- แต่ แม่! - ไม่มีแต่ เลือกของเล่นที่ลูกจะบริจาคซะ - แม่จะเอาไปให้ ซันนี่ไซด์
- น่าสงสาร บาร์บี้จัง - ฉันต้องไปสอดส่องซักหน่อยแล้ว
แอนดี้ เร็วเข้า ลูกควรเริ่มทำตั้งแต่ตอนนี้เลย
- ทำอะไรครับ - ก็ จะทำยังไงกับของเล่นพวกนี้
- บริจาคดีไหม - ไม่ครับ! - น่าจะขายในเน็ต?
แม่ ไม่มีใครอยากได้ของเล่นเก่าพวกนี้หรอก
- มันเป็นขยะ - ได้ ลูกมีเวลาถึงวันศุกร์นะ
ของที่ลูกไม่เอาไปมหาลัย หรือ ห้องใต้หลังคา
- แม่จะเอาไปทิ้ง - ยังไงก็ได้ครับ แม่
- เกิดอะไรขึ้น? - เรากำลังจะถูกทิ้งไง เจ้าบื้อ งานเข้าแล้ว
- ให้พี่ช่วยมั้ย - ฉันไหวน่า
นี่ เธอจะคิดถึงพี่มั้ยตอนพี่ไม่อยู่
ถ้าบอกว่า"ไม่"ฉันจะยังได้ห้องพี่อยู่ไหม?
- ไม่ได้ - ถ้างั้น ก็ต้องคิดถึงสิ
- ฉันหายใจไม่ออก - มันไม่น่าจะเกิดขึ้นนี่
- เงียบก่อน! เสียงอะไรน่ะ?
แอนดี้!
ไม่ได้นะ นั่นไม่ใช่ขยะนะ
คิดสิ วู้ดดี้ คิดสิ คิดสิ
บัสเตอร์มานี่ ให้ไวเลยไอ้หนู
ไปหน้าบ้านกันเลย ไอหนู ฮี้ย่า
ไม่ บัสเตอร์ อย่า!
ลุกขึ้น บัสเตอร์
- เราต้องออกจากถุงขยะนะ - ฉันนึกอยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ทุกคน ช่วยกันดึงเร็วเข้า ดึง!
มันไม่ยอมขาด
ซวยแล้วว มันเหนียวยั่งกับกาวดักหนูหน่ะ
- มันต้องมีทางออกไปสิ - ไม่อยากจะช่วยแอนดี้ทิ้งเรา - เราถูกตัดหาง?
หาง หาง หาง!
ดัน ดัน ฉันได้ยินเสียงรถเก็บขยะแล้ว
มันใกล้เข้ามาแล้ว
บัซ เจสซี่
- แอนดี้โยนเราทิ้ง - เหมือน ขยะ - ใช่ เขาเรียกเราว่า ขยะ
เขาทำได้ไงกัน?
- เป็นไปไม่ได้ - ฉันน่าจะรู้นะ
- เหมือนตอนเอมิลี่ทำ - พวกทหารพูดถูก
- ใช่และวู้ดดี้นั่นแหล่ะที่ผิด - เดี๋ยวสิ ! นี่ไม่ใช่เวลาโวยวายนะ
- นี่มันเหมาะจะโวยวายที่สุดแล้ว - เราควรโวยวายหรอ?
- ไม่...ก็ได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้
ยี้ฮ่า ฉันรู้แล้วล่ะว่าต้องทำยังไง
อะไรกันนั่น?
- โอ้ เราน่าจะทำแบบนี้ตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว - เจสซี่ เดี๋ยว แล้ววู้ดดี้ล่ะ
อย่าห่วงเขาเลยน่า บัซ แอนดี้จะพาเข้าไปมหาลัย
ตอนนี้ เราต้องไปกันได้แล้ว
เธอพูดถูก ไปกันเถอะ
บัซ? วู้ดดี้? เกิดอะไรขึ้น นายก็รู้นี่ว่ากล่องนั่น สำหรับบริจาค
- สบายน่า วู้ดดี้ พวกเรามีแผน - เราจะไปสถานเลี้ยงเด็ก
จะบ้าเหรอ พวกนายน็อตหลุดกันรึไง?
- นายไม่เห็นรึไง? แอนดี้ทิ้งพวกเรา - ไม่เลย เขาจะเก็บพวกนายไว้ใต้หลังคา
- ใต้หลังคาหรอ? ไหงเราอยู่ในถุงขยะ - นั่นมันผิดพลาด
- แม่เขาคิดว่านั่นคือขยะ - มันก็แน่สิ ก็พวกเราโดนยัดไว้ในถุงขยะ
- แล้วยังเรียกพวกเราว่าขยะอีก - ใช่ ฉันรู้ว่ามันดูแย่ แต่เชื่อเถอะ
- ไม่มีทาง เจ้าเด็กมหาลัย - แอนดี้กำลังจะไปแล้ว วู้ดดี้
เราก็ควรทำแบบนั้นเหมือนกัน
โอเค ออกมาจากกล่อง ทุกคนตอนนี้เลย
- มานี่สิ บัซ ช่วยกันหน่อย เราต้องทำร่วมกัน - วู้ดดี้ วู้ดดี้
เราต้องการหาสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน
แจ่มเลยไง พวกเราคงไม่มีวันกลับมาที่นี่อีกแน่
โถ่ ไม่เป็นไรนะ บาร์บี้ อย่าคิดมาก
มอลลี่กับฉันห่างกันมาหลายปีแล้ว
แต่นี่....ฉันไม่เชื่อเลยว่าเธอจะโยนฉันทิ้ง
- ขอต้อนรับเข้าสู่ชมรมคนตกกระป๋องนะ - โอเค ทุกคน ฟังดีๆนะ
เรายังกลับไปหาแอนดี้ได้ แต่ต้องรีบหน่อยแล้ว
- แอบอยู่ใต้เบาะ จนกกว่าจะถึงบ้าน - เข้าใจซักทีเถอะ วู้ดดี้
- แอนดี้ไม่ต้องการพวกเราแล้ว - เขาอยากเก็บพวกนายไว้ใต้หลังคา
- เขาทิ้งพวกเราไว้ที่กองขยะ - เอาล่ะ ใจเย็นทั้งคู่เลย
- ได้ๆ งั้นรอจนถึงสถานเลี้ยงเด็กก่อนเถอะ - ทำไม มันเป็นยังไงหรอ?
สถานเลี้ยงเด็ก เป็นที่ๆแย่มีไว้สำหรับ ของเล่นเก่าที่ไม่มีเจ้าของ
- ให้กำลังใจกันดีจังนะนาย - ก็คอยดูสิ เดี๋ยวก็ถึงแล้วล่ะ
พวกนายจะรีบขอกลับบ้านเลยล่ะ
- เห็นอะไรบ้างมั้ย - สนามเด็กเล่นนี่
- แจ็คพอตแตกแล้วไง บลูอายส์ - แหม ดูเหมือนแย่สุดๆเลยเน๊าะ?
เดี๋ยวน่า พวก อย่าเพิ่งได้ใจไป
- ได้ใจหรอ? ที่นี่มันเยี่ยมสุดๆ - วู้ดดี้ ดูนั่น
เห็นรึเปล่า? มีสายรุ้งที่ประตูด้วย
- สวัสดีค่ะ - ว้าว ฉันไม่เห็นคุณนานเลยนะคะ
- ฉันอยากจะเอาของมาบริจาคค่ะ นี่คือบอนนี่หรอเนี้ย?
- โตขึ้นเยอะเลยนะเรา - สวัสดีคุณป้าสิจ๊ะ
สวัสดีดีค่ะ แล้วลูกๆคุณเป็นยังไงบ้างค่ะ
มอลลี่กับแอนดี้เหรอคะ? - โตๆกันหมดแล้วล่ะค่ะ ศุกร์นี้แอนดี้ก็จะเข้ามหาลัยแล้ว - อะไรนะคะ?
- เชื่อรึเปล่าล่ะค่ะ? - คุณแน่ใจนะ ว่าพวกเขาไม่เอาแล้ว
แน่สิค่ะ พวกเขาไม่เอาแล้วล่ะ
- นายเห็นเด็กบ้างมั้ย - นี่พวกเรากำลังจะไปไหนเนี้ย
- ดูสิ - ว้าว - อะไรเหรอ อะไรกัน?
ฉันมองไม่เห็นเลย
เอาล่ะ ไปพักได้แล้วล่ะ เด็กๆ
- แล้วทีนี้พวกเราเอาไงดีล่ะ? - เราต้องกลับไปหาแอนดี้
- ใครเห็นทางออกบ้าง - ทางออก ทางออก
- ออกไปให้เด็กๆเล่นกันเถอะ - ระวังจะถูกพวกนั้นอิจฉาเอานะ
- ฉันอยากเห็นๆ - ตาฉันบ้างสิ
ของเล่นใหม่!
- ไง ยินดีที่ได้เจอนะ - บัซ ไลท์เยียร์ ยินดีรับใช้
ขอบคุณค่ะ ขอจับหน่อยได้มั้ยค่ะ...โอ้วว
กรงเล็บ
ว่าไง สวัสดีทุกคน
ฉันได้ยินว่ามีของเล่นใหม่นะ ขอต้อนรับสู่ซันนี่ไซด์ สหาย
ฉันชื่อลอตโซ่หมีจอมกอด แต่เรียกฉันว่าลอตโซ่ก็พอ
บัซ ไลท์เยีย์ พวกเรามา..
สิ่งแรกที่นายจะรู้เกี่ยวกับฉันก็คือ ฉันเป็นนักกอดน่ะ
ดูพวกนายทุกคนสิ ดูเหมือนวันนนี้จะเจอมาเยอะนะเนี้ย?
- โอ้ มันแย่สุดๆเลยล่ะค่ะ - แต่ตอนนี้พวกเธอปลอดภัยแล้วล่ะ
พวกเราทุกคนก็เคย โดนขายเอย บริจาคเอย
เปิดท้ายขายของก็มี มือสองก้ด้วย และก็พวกที่ถูกทิ้งเฉยๆก็มี
แต่คอยดูเถอะ พวกเธอเห็นว่า การถูกบริจาค เป็นสิ่งที่เยี่ยมที่สุด
คุณ ลอตโซ่ ของเล่นที่นี่ ถูกเล่นทุกวันเลยใช่มั้ย?
ทั้งวันเลยล่ะ 5 วันต่อสัปดาห์ด้วย
- แล้วจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเด็กๆโตขึ้นล่ะ - นั่นไง กำลังจะบอกเลย
เมื่อเด็กๆโตขึ้น ก็จะมีเด็กๆใหม่เข้ามา
และเมื่อพวกเขาโตขึ้น ก็มีเด็กใหม่มาแทน
เธอจะไม่มีวันถูกทอดทิ้ง ถูกเมิน
หรือ ถูกลืมทิ้งไว้ ไม่มีเจ้าของ ไม่ใช่เรื่องน่าวิตกที่นี่
- ยี้ฮ่า! - นี่มันมหัศจรรย์ - แล้วนายอยากให้เราอยู่กับแอนดี้เนี้ยนะ
- เพราะเราเป็นของเล่นของเขาไง! - แล้วก็ถูกแอนดี้บริจาคไม่ใช่หรอ?
- ก็นั่นแหล่ะ ใช่มั้ย นายอำเภอ
งั้นเราชมสถานที่กันเถอะ เคน! นายอยู่ไหน? เคน?
- มีของเล่นใหม่น่ะพวก - จะลงไปเดี๋ยวนี้ ลอตโซ่
เอาล่ะ ใครพร้อมจะไปทัวร์กับเคนบ้าง?
- พาเพื่อนเราของเราไปดูที่พักหน่อยสิ - เอาล่ะ สหาย ใครจะไปเขยิบมา...
- สวัสดีครับ ผมเคนครับ - ฉันบาร์บี้ค่ะ
- เราเคยพบกันมาก่อนมั้ย? - ผมน่าจะจำได้นะ
- ชอบถุงเท้าคุณจัง - ผ้าพันคอคุณก็ดูดีค่ะ
- มาเถอะ เคน เวลาพักไม่ได้มีตลอดไปนะ - ใช่สิ ลอตโซ่ เชิญทางนี้เลยทุกคน
พวกนายนึกไม่ออกแน่ๆ เด็กๆชอบของเล่นใหม่สุดๆ
- ช่างเป็นคุณหมีที่ใจดีจริงๆ - แถมมีกลิ่มสตรอเบอรี่อีกต่างหาก
สหาย ซันนี่ไซด์แห่งนี้ มีทุกอย่างที่ของเล่นต่างการ
ทิ้งอะไหล่ กาวอย่างดี แถมแบตเตอรี่ใหม่อีกด้วย
ถ้าพวกนายเริ่มไม่ไหวแล้วนะ ไม่ต้องกังวล
เรามีทีมซ่อมแซมที่จะช่วยให้นาย สดใสเหมือนใหม่ตลอดเวลา
แล้วก็คือ ที่ๆผมอยู่ล่ะ บ้านในฝันของเคน
มันมี ดิสโก้ และ ห้องลองเสื้ออีกเพียบ
- คุณมีทุกอย่างเลยนี่ - ทุกอย่าง ยกเว้นคนที่จะร่วมแบ่งปัน
ถ้าเธอต้องการอะไร แค่เธอมาบอกกับฉัน
ถึงแล้ว ที่นี่แหล่ะ
ขอบคุณ น้องหนูน้อย ทำไมไม่ออกมาเจอกับเพื่อนใหม่ของเราล่ะ
น้องหนูผู้น่าสงสาร เราถูกทิ้งด้วยกัน ทั้งฉันและเขา
แต่เราไม่ต้องการอะไรแล้วล่ะ ที่นี่ ซันนี่ไซด์...
เราเป็นเจ้าของตัวเรา เรากำหนดชีวิตเราเอง
เราควบคุมชะตาของตัวเองได้
ระวังลื่นนะ
พวกนายอยู่ที่นี่กันนะ
ห้องดักแด้
- ดูที่นี่สิ - ว้าว
- มันแหล่มสุดๆ - แจ็ตพอตเลยเพื่อน
- สวัสดี- สวัสดี- สวัสดี
มันสวยงามจริงๆ
หา อะไรน่ะ?
โอ้ เฮ้ พวกตัวน้อย
พวกนายไม่ได้ถูกเล่นมานานแค่ไหนแล้ว?
- ก็หลายปีอยู่นะ - เหรอ งั้นพวกนายรอซักพัก...
อีกไม่กี่นาที พอระฆังดังขึ้น นายจะได้เจอช่วงเวลาเล่นที่นายฝันถึง
เล่น ได้เล่นหรอ ฉันรอไม่ไหวแล้ว
ทีนี่ ถ้าพวกนายไม่ว่าอะไร พวกเราต้องกลับที่ก่อนนะ
- ขอต้อนรับสู่ซันนี่ไซด์ - ขอบคุณนะ บาย
- ฉันจะได้เจอคุณอีกมั้ย? - ผมจะเจอคุณแน่คืนนี้
- ในความฝันของผม - เคน ได้เวลาไปกันแล้ว
บาร์บี้ มากับผมเถอะ อยู่ด้วยกันในบ้านในฝัน
ผมรู้ว่ามันดูบ้า เราเพิ่งพบกัน แต่คุณไม่รู้หรอผมมาจาก จีไอโจ
- แต่เวลาที่มอง ผมรู้สึกเหมือนเรา - ถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน?
- แจ๋ว! - ใช่เลย - เคน? - กำลังไปแล้ว ลอตโซ่
มันน่าตื่นเต้นจัง
- เสียงเหมือนเด็กๆกำลังมาแล้ว - ฉันอยากจะเล่นกับพวกเขาสักที
- ทำไมเวลาไม่เดินไวกว่านี้นะ - มีเด็กกี่คนนะ - ฟังเสียงเด็กๆสิ
ทุกคน ที่นี่มันเยี่ยม ฉันรู้
- แต่พวกเราต้องกลับบ้านนะ - เราจะมีชีวิตใหม่ที่นี่นะ วู้ดดี้
- ได้ทำให้เด็กๆมีความสุขอีกครั้ง - ทำไมนายไม่อยู่ด้วยกันล่ะ?
- ช่าย อยู่กับเราสิวู้ดดี้ - เถอะน่า วู้ดสเตอร์
- นายจะมีคนเล่นด้วย - ไม่ได้หรอก ไม่ พวก ไม่!
ฉันมีเจ้าของ พวกนายก็มีเจ้าของ แอนดี้ไง !
แล้วถ้าเขาอยากให้เราอยู่ที่มหาลัย หรือห้องใต้หลังคา
เราก็ต้องอยู่เพื่อเขา
ฉันจะกลับบ้านแล้วตอนนี้ ถ้ามีใครจะไปด้วยฉันไม่ว่าอะไร
ไปกันเถอะ บัซ บัซ?
ภารกิจของฉันกับแอนดี้ มันจบแล้วล่ะ วู้ดดี้
- อะไรนะ? - สิ่งสำคัญคือเราต้องอยู่ด้วยกัน
แต่ถ้าไม่ใช่เพราะแอนดี้ เราก็คงไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ดูใต้รองเท้าสิ บัซ เธอด้วย เจสซี่ ชื่อใครอยู่ตรงนั้น?
- บางทีแอนดี้อาจจะไม่แคร์เราแล้วก็ได้ - แคร์ แน่นอนเขาแคร์พวกเราทุกคน
ฉันเห็น เขาจะเก็บพวกนายไว้ที่ห้องใต้หลังคา พวกนายจะทิ้งเขาตอนนี้ไม่ได้นะ
วู้ดดี้ตื่นซะที! มันจบแล้ว!
แอนดี้โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ก็ได้ เยี่ยม ไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกนายจะเห็นแก่ตัวแบบนี้
แค่นี้น่ะรึ? หลังจากที่เราลุยกันมา
ไม่น่ะ บลูอายส์ นายอยู่นี่เถอะ
บลูอายส์ ฉันบอกให้นายอยู่ที่นี่ไง
ฟังนะ ฉันไม่อยากให้นายถูกทิ้งคนเดียว ในห้องใต้หลังคา เข้าใจมั้ย?
อยู่นี่แหล่ะ
บอนนี่?
ฉัน ฉันตอนนี้ไปแล้วล่ะ
บอนนี่ ลูกอยู่นี่ไหม?
ไปเลย ไปเลย ไม่!
เฮ้ย? นั่นอะไรน่ะ?
ค่อยดีขึ้นหน่อย
บอนนี่! โอ๊ะ อยู่นี่เอง
มาเร็ว เจ้าตัวเล็ก ได้เวลากลับบ้านกันแล้ว
ไม่ ไม่ ไม่ หม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ชูมือขึ้น!
แมงมุมลายตัวนั้น ฉันเห็นมันซมซานเหลือทน...
นายคือคู่หูที่ดี
- บอนนี่ - กำลังไปค่ะ
โอ้ เยี่ยม!
- โถ่ ไม่เป็นไรหรอกบลูอายส์ - วู้ดดี้ไปมหาลัยกับแอนดี้
- มันเป็นสิ่งที่เขาต้องการ - เขาเป็นอะไรน่ะ
- มหาลัยไม่ใช่ที่สำหรับของเล่นซักหน่อย - ของเล่นก็ต้องเอาไว้เล่นสิ
พูดถึงเวลาเล่น... พวกเขากำลังต่อแถวกันมาแล้ว!
- กี่คนกันน่ะ - เป็นโหลเลยล่ะ
- โอ้ ฉันอดใจไม่ไหวแล้ว - เตรียมตัวนะ ทุกคน
ในที่สุด ก็ได้เล่นซักที
- เดี๋ยว! เร็กซ์... - มาหาปะป๋าม่ะ
มีงูอยู่ในรองเท้าของฉัน
ฉันอยากเข้าร่วมทีมกับนายนะ แต่ก่อนอื่น ขอฉันร้องเพลงสักหน่อย
นายอำเภอ!
หลบหน่อยสิ คุณพริคเกิ้ล แพนส์ เรามีแขกนะ
ดื่มกาแฟมั้ย?
มันดีนะ แต่อย่าดื่มมากไปล่ะ ไม่งั้นคุณจะ.......จะ.......
เดี๋ยวมานะ!
- ฮัลโหล ฮัลโหล โทษทีนะ - ชู่ว!
- ช่วยบอกที ว่าฉันอยู่ที่ไหน - ชู่วว
- เขาถามนายอยู่นะ - โทษที ฉันกำลังอินกับบทอยู่น่ะ
- ผมบัตเตอร์คัพ - นายเจอกับ บอรอน วอน ชัส - ชู่วว
- สวัสดีจ๊ะ ฉันทริกซี่ - ชู่วว - ชู่วว
- เดี๋ยวๆ พวก ที่นี่ที่ไหนน่ะ - ฉันว่าเรากำลังอยู่ร้านกาแฟที่ปารีสนะ
หรือว่าที่ นิวเจอร์ซี่ย์ ฉันมั่นใจว่า เราเพิ่งกลับมาจากคุณหมอ
- เกี่ยวกับเรื่องเปลี่ยนชีวิต - ไม่จำเป็นหรอก นายแค่ตามน้ำให้สนุกแล้วจะ สบายเอง
ไม่ล่ะ ไม่ ฉัน....
ใครอยากกินข้าวเที่ยงบ้าง?
ฉันมีส่วนผสมพิเศษ เยลลี่!
- มีคนใส่ยาพิษในบ่อน้ำ - ยาพิษเหรอ?
ใครนะ ทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้ได้?
อ๊า แม่มดใจร้าย! ระวัง!
เธอกำลังใช้เวทมนต์คาถา
ฉันรู้จะซ่อนที่ไหน
เธอหาเราไม่เจอแน่
เป็นไรไป
อ๊า เธอเจอเราแล้ว เราต้องการยานอวกาศ เพื่อหนีจากแม่มด
เล่นได้ดีนะ - ฝึกมาบ่อยเหรอ
- ฟังนะ ฉันอยากรู้ว่าจะออกไปจาที่นี่ได้ยังไง - ไม่มีทางออกหรอก
- ล้อเล่นน่ะ ประตูอยู่นั้นไง -ไง คาวบอย มาถึงก็ตีบทแตกเลยนะ
- ฉันดอลลี่ - เอ่อ วูดดี้
วู้ดดี้ จริงหรอ? คิดจะเปลี่ยนชื่อรึเปล่าเนี้ยะ เธอมีโอกาสเปลี่ยนชื่อนะในบ้านใหม่เนี้ยะ
ของฉันก็เปลี่ยนมาเป็นดอลลี่
- ใครมาใหม่น่ะ - นายเป็นคาวบอยจริงเหรอ
- ก็แน่นอน - ไม่ใช่อยู่แล้วน่ะ เจ้าสมองถั่ว
- เขาไม่เห็นจะมีหมวกเลย - ฉันมีนะ....
- หมวกฉัน! - บอกแล้ว
ฉันเจอยานอวกาศแล้ว - ได้เวลา
เร็วขึ้นเครื่องบิน รัดเข็มขัดเร็วเข้า เก็บถาดอาหาร นั่งดีๆ
เอาล่ะ มันจะมีแรงกระแทกนิดหน่อย
3 2 1 ไปเลย!
- ยี้ว..ฮ่า!คุณช่วยเราไว้คาวบอย - คุณคือฮีโร่ของเรา
เล่นฉันซะตัวหงิกเลย.
หาง!หางฉันอยู่ไหน
ใครอยากได้มือบ้าง
- จมูกฉันล่ะ - นี่ไง
นี่แขนนาย เอาไปเลย ที่รักนี่กล้ามจริงๆใช่ไหม?
ฉันไม่เคยเจอเด็กคึกอย่างงี้มาก่อนเลย
แอนดี้ก็ไม่เล่นกับเราโหดแบบนี้เลย -พวกเราต้องรับมือเรื่องนี้ได้
แต่เด็กพวกนี้เล่นของเล่นไม่เป็นน่ะ เขายังเด็กเกินไป
และพวกเราติดที่นี่ เราน่าจะไปห้องผีเสื้อ
ห้องที่เป็นเด็กโตกว่านี้ ถูกต้องนะคร้าบ อย่างที่เธอพูดแหละ
เราจะใช้ความเป็นระเบียบออกไปพูดกับลอตโช่ เกี่ยวกับที่เราจะขอย้ายไปห้องอื่น
จัดไป ลองดูสักตั้ง
- มันล๊อค - ตรงนี้ก็ด้วย !
ลองที่ห้องต่าง เอ่อ ไม่ได้เหมือนกัน
นี่คือ เฟนสตาร์ 380 กันเด็กสอดรู้สอดเห็นได้ทั่วทั้งโลก
พวกเราติดกับแล้วสิ! เดี๋ยวสิ มีใครสังเกต ตรงวงกบด้านบนไหม?
โอ้ เจ๋งเลย แล้วเราจะขึ้นไปได้ยังไง?
เอาล่ะทุกคน นับสามนะ!
หนึ่ง สอง สาม
ไปเลย
ไป
เขาทำได้ ครับ กระผม
ไปเลย! บัซ
พวกนั้นคงคิดว่าจะสนุกสินะ - ชู่ว เดี๋ยวพวกนั้นได้ยินหรอก
เอาล่ะ เริ่มกันเลยนะ ฉัน .. รัก .. คุณ
เห็นมั้ย? คราวนั้นผมพูดว่า "รัก"
โอเค งั้นฉันเริ่มบ้าง - โอเคๆ
ฉัน -รัก -คุณ!
เห็นมั้ย มันเปลี่ยนทุกครั้งเลย
คุณเก่งจริงๆ เร็วเข้า โรมิโอ นายสายแล้วนะ
ฉันจะคิดถึงเธอนะ
- มาเลย วางเงินเลยพวก - มีใครลงอีกมั้ย?
- เอาล่ะนะ - มาเลย
แค่นั้นนะ ห้ามวางเพิ่มนะ
- เอาเลยๆ - เป็ดสิๆ - เป็ด เป็ด เป็ด
ฉันชนะ
- กินรอบวง - นายแพ้แล้ว
เอาล่ะ วางเดิมพันขั้นต่ำ 5 ชิ้น นายมันหมาป่าจริงๆ
เปลี่ยนเป็นเอสองเท่า
นี่ พวกนายคิดยังไงก็พวกที่มาใหม่น่ะ ตัวไหนน่าเก็บดี?
โธ่...โดนฝังซะแล้ว
คาวเกิร์ล? ไดโนเสาร์?
แต่เจ้านั่น เจ้ามนุษย์อวกาศนั่น มันน่าจะมีประโยชน์นะ
เขาไม่มีมีดซ่อนไว้ในที่เก็บมีดซักหน่อย
นายก็เหมือนกัน ชังค์
นายได้ของนายแล้วไม่ใช่เหรอ เคน
เฮ้ อย่าหยุดน่า ทวิชท์
- บาร์บี้ไม่เหมือนกันนะ - คุณชายอ่อนช้อยอยู่นี่แล้ว
- นายจะไปหวังอะไรจากของเล่นสำหรับผู้หญิงล่ะ - ไม่ฉัน ไม่ใช่ของเล่นผู้หญิงนะ
- ทำไมพวกนายชอบพูดแบบนี้นะ - พวกนั้นน่ะต้องถูกกำจัด
เราจะสบายถ้าพวกนั้นอยู่ซักอาทิตย์นึง
ดูสิ เรามีแขกด้วย
- ปล่อยชั้นนะ - พาเขาไปที่ห้องสมุด
ไม่!
1225 ซิกอะมอร์
วู้ดดี้ นายจะทำอะไร
- ฉันจะไปจากที่นี่ - นายจะไปแล้วหรอ?
- แต่วันนี้นายไม่สนุกเหรอ - แน่นอนอยู่แล้ว สนุกสุดในรอบหลายปีเลยล่ะ
- แต่ ฉันมีเจ้าของน่ะ - ใครน่ะ ดี้นอแ?
- ฉันว่ามันอ่านว่า ดี้เนย์นะ - มันอ่านว่า แอนดี้ ต่างหาก
เขาเป็นบอนนี่ของฉัน และฉันต้องรีบไปหาเขา
- ฉันต้องกลับบ้าน - บ้านนายอยู่ไหนล่ะ?
เอมม์ สตรีท 234 เอม.
แล้วนายมีแผนที่ไหม? เราหาให้ได้นะ คาวบอย ทริกซี่?
ฉันเก่งคอมนะ
ปล่อยฉันนะ ฉันจะคุยกับลอตโซ่
หุบปากซะ นายจะไม่ได้คุยกับลอตโซ่ จนกว่าเราจะให้
เคน เกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงถูกมัดไว้
- เขาหนีออกมา ลอตโซ่ - หนีออกมางั้นหรอ?
โอ้ ไม่ ไม่ ไม่ นี่ไม่ใช่วิธีที่เราจะทำกับแขกนะ
อะ ออกได้แล้ว ขอโทษด้วยนะ
ลอตโซ่ มันต้องมีข้อผิดพลาด - ข้อผิดพลาดหรือ?
- เด็กในห้องดักแด้นั่น - ยังไม่โตพอที่จะเล่นฉันและเพื่อนๆ
พวกเราเลยอยากจะขอย้ายไปห้องผีเสื้อ
- ได้เลย จัดให้ - แต่ ลอตโซ่..
เงียบเดี๋ยวนี้ เคนเน็ต เจ้าของเล่นนี้เป็นผู้นำ
นั่นแหล่ะ เราพบผู้ดูแลแล้วไง
ได้ยินใช่มั้ย? เราได้ผู้ดูแลแล้ว!
เดี๋ยวเราจะยกระดับให้นาย
จากนี่นายจะได้ทุกอย่างที่นายต้องการ
เยี่ยม ฉันจะไปหาเพื่อนของฉัน ใจเย็นไว้ เจ้านาย
ห้องดักแด้ต้องการใครบางคนมาเล่นด้วย
แต่เพื่อนของฉันไม่อยากอยู่ที่นั้น ไม่มีใครทำอย่างเรา
ฉันเห็นด้วย ที่นั้นเป้นสงัคมที่ดีของเรา
ฉันขอถามนายนะเจ้าของเล่นใหม่ ผู้แข็งแกร่งจะสามารถยืนหยัด ในที่ๆพวกเราไม่สามารถทำได้
ฉันแค่ต้องการบอกนาย
- แต่ชั้นรับไม่ได้ - เราเป็นครอบครัว เราอยู่ด้วยกัน
แฟมีลี่แมนงั้นเหรอ เข้าใจล่ะ
จับเขากลับไปมัดกับเก้าอี้
ปล่อยมือชั้นนะ
เรียกหนอนหนังสือมาซิ
อาห่ะ นี่ไง มันอยู่ในหมวด "ไลท์เยียร์"
ไหนดูซิ อุปกรณ์เสริม..การซ่อมบำรุง...
เจอแล้ว ไขน๊อตออกไปยังส่วนแบตเตอรี่
นายกำลังทำอะไร
ปล่อยชั้นนะ
เปลี่ยนบัซ ไลเยียร์กลับสู่ค่าโรงงาน
เลื่อนสวิชส์จาก "เล่น" ไปที่ "ทดลอง"
หยุดนะ ไม่ ไม่! ไม่!!
- อะไรน่ะ - เหมือนจะดังมาจากห้องโถงใหญ่
ฉันจะลองดูให้นะ
- เธอเห็นอะไรบ้างมั้ย - ไม่เลย มืดตลอด
- เดี๋ยวๆ ฉันเห็นแอนดี้ - อะไรนะ
- เป็นไปไม่ได้น่า - เปล่า ฉันเห็นเขาจริงๆ
ในห้องเขา โอ้!ตาอีกข้างของฉันน่ะเอง
ที่ฉันลืมทิ้งไว้
มันแปลกนะ เขากำลังเก็บข้าวของ
โอ้ บัสเตอร์มาแน่ะ ไป ไปให้พ้นนะ!
แอนดี้ไปที่ทางเดินแล้ว
- เขากำลังมองอยู่ที่ห้องใต้หลังคา - เดี๋ยว แม่เขามาน่ะ
ทำไมเขาโกรธมากเลยล่ะ?
โอ้ ไม่ แย่แล้ว
- เขาหาเราอยู่ - แอนดี้กำลังหาพวกเรา
เขาหาเราอยู่งั้นเหรอ?
- แอนดี้ต้องการเราจริงๆ ฉันว่าแล้ว - ฉันว่าเขาตั้งใจจะเก็บเราไว้ที่ห้องใต้หลังคา
- งั้นวู้ดดี้ก็พูดความจริง โถ่..คาวบอย.. - แต่นายไม่เชื่อเขา
- เฮ้ นายแหละที่ไม่เชื่อเขาก่อน - พวกเรา เราต้องกลับบ้านนะ!
- ลอซโซ่! - ว่าไงพวก พวกนายกำลังทำอะไรดึกดื่นอย่างนี้น่ะ
- ดีจัง นายเห็นบัซบ้างมั้ย - มีบางอย่างผิดพลาดน่ะ เราต้องไปจากที่นี่
ไป? ทำไมล่ะ? นายก็เพิ่งมานี่ ในเวลาแบบนี้ด้วย
พวกเราแค่เคลื่อนที่ช้ากว่าพวกอาสา พวกกลุ่มพวกนั้น
- พวกเขาแค่ชอบของเล่นใหม่ - ไม่ใช่เหรอ
ชอบหรอ? พวกเราถูกขบเคี้ยว ถูกเตะ น้ำลายหกใส่
ดูกระเป๋าฉันซิ
แม่หัวมันหวาน เธอจะไม่ไปจากซันนี่ไซด์หรอก
แม่หัวมันหวาน?นายคิดว่ากำลังพูดกับใคร
ฉันมีอุปกรณ์30 อย่าง และฉันควรได้รับความเคารพ...
อ้า...ค่อยยังชั่วหน่อย
- เฮ้..ห้ามใครยุ่งกับปากเมียชั้นนะ - ยกเว้นชั้น!
สงบสติเอาไว้ ความโกรธของนายน่ะ
มาเถอะพวก เราจะกลับบ้านกัน เดี่ยวที่รัก เธอไปทางนั้นไม่ได้นะ
นั่นไง ใครมาหยุดอยู่ตรงหน้าเราน่ะ
บัซ นายกลับมาแล้วหรอ? บัซใช่ไหม?
ระวัง
นักโทษเคลื่อนไหวไม่ได้แล้ว ผู้บัญชาการลอตโช่
บัซ นายทำอะไรน่ะ เงียบซะ สมุนของเจ้าซอร์จ
- พวกแกอยู่ภายใต้การควบคุมของ พันธมิตรแห่งจักรวาล - พันธมิตรแห่งจักรวาล?
ทำได้ดีมาก ไลท์เยียร์ จับพวกมันไว้
ครับ ท่าน
นายจะไปไหนน่ะ
- บัซ เราเพื่อนนายนะ - เก็บความโกหกนายเอาไว้ เจ้าคนล่อลวง
จักรพรรดิ์แกชนะฉันได้ แต่ฉันนั้น มีภูมิคุ้มกันเวทมนตร์ อย่างดีเลยล่ะ
เฮ้ มันโก้ เอาบาทาเมียฉันไปกินซะ
- ปล่อยฉัน ไอ้พวกบ้าน้ำลายอย่างพวกนาย - ผมว่าเขาต้องการการเรียนรู้ความกล้าหาญของตัวเขาเอง
- พาเขาไปที่กล่อง - เฮ้ ปล่อยชั้นลงนะ เจ้าโง่
- จะพาชั้นไปไหน - เด็กเลว เด็กเลว
- เคน เกิดอะไรขึ้นเหรอ - บาร์บี้ ผมบอกคุณให้อยู่ในบ้านไง
พวกแกทำอะไรกับเพื่อนของชั้น? เข้าไป
บาร์บี้ เดี่ยว อย่ามาแตะฉัน
เราจะผ่านมันไป บาร์บี้ ฉัน...
และเอาผ้าพันหลังมาด้วยนะ โอ้ว!
ไลท์เยียร์ รายงานสถานการณ์ที่พักตลอดคืนมาสิ ได้ครับ ท่าน
นักโทษหลับในคุก ส่วนักโทษที่หลบหนี ได้ถูกนำไปไว้ที่กล่อง
กลิ้งแล้วกลิ้งเล่า
นักโทษที่ไม่ได้ลงในกล่อง จะถูกไว้ในกล่องทั้งคืน
นักโทษที่ไม่พูดหรือแทบไม่พูดเลย
นักโทษเหล่านั้น จะได้พูดอักครั้ง
ในกล่องัน้น พวกเรารู้แล้ว
อย่างน้อย ทหาร พวกเขาคือกลุ่มต่อต้าน
แต่จำเอาไว้ทหาร ถ้าพวกเขาพูด หรือบอกอะไรเกี่ยวกับเจ้า
ไม่ต้องสนใจมัน ฉันจะตอบนายเอง
เอาฉันไปไว้ในสถานศึกษา
ฟังนะเพื่อนยาก พวกเรามีเป้าหมาย ที่ต้องทำที่ซันนี่ไซด์ที่นี่
ถ้าเริ่มจากศุนย์ สละเวลามาอยู่ที่นี่ เพื่อทำความฝันให้เป็นจริง
ถ้านายแหกกฏ ต่อจากนั้นก็คือ...
ไปตรวจสอบกันได้แล้ว อืม นายรนหาเรื่องเจ็บตัวเองนะ
วู้ดดี้นายจะทำอะไรน่ะ? นายควรพักผ่อนได้แล้ว
นายยังมีเวลาสนุกทั้งวันในวันพรุ่งนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า อ่า
1225 สแคร์...
ใครคือ เวโรซbสสตาร์ 237
มันก็แค่ไดโนเสาร์บนถนนเองน่า ไม่มีอะไร ปฏิบัติหน้าที่ต่อไป
แค่ไดดนเสาร์
เอาล่ะ สแคร์มอร โอเค เข้าไป
อย่าไกลนะ ขอร้องล่ะ..
ทางขวาตรงมุมนั่น ทางขวาตรงมุมนั่น เฮ้ย
ดูนั่นสิ ฉันคือของเล่นใหญ่ในที่นี้
สวัสดี ฉันเคยเห็นนายในถุงเท้าน่ะ โอเคพวก
นี่ ถ้ามีใคร ไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กซันนี่ไซด์
บอกเขาทีว่า เราจะพาพวกเขากลับบ้าน นายจะพาขอกลับบ้านเหรอ
- แต่นายหนีมาได้ไง - ได้สิแต่ไม่ง่ายหรอกนะ
นายหมายความว่าไง "หนี" งั้นเหรอ
ซันนี่ไซด์คือสถานที่ที่พังทลาย และสิ้นหวัง
กฏถูกตั้งโดยหมีปีศาจที่มีกลิ่นสตรอเบอร์นรี่
ล็อตโซ่? ภายนอกเหมือนคล้ายผ้านวมที่สามารถกอดได้
แต่ภายในนั้น เขาคือปีศาจชัดๆ แต่นายรู้ได้ยังไงล่ะ?
ชักเกิ้ล เขาบอกนายใช่ไหม?
ใช่ ฉันรู้จักลอซโซ่
เขาเป็นของเล่นที่ดี เป็นเพื่อน
ฉันและเขา มีเด็กคนเดียวกัน เดซี่
ฉันเห็นเขาตั้งแต่เขายังใหม่แกะกล่อง
เดซี่ต่างรักพวกเรา แต่ลอซโซ่....ลอซโซ่คือคนพิเศษที่สุด
พวกเขาทำทุกอย่างร่วมกัน
ฉันไม่เคยเห็นเด็กคนไหน รักของเล่นเท่าเธอเลย
วันหนึ่งเราขับรถออกไปเที่ยวกัน
ในวันหยุดพักผ่อน พวกเราเล่นด้วยกันนิดหน่อย
หลังอาหารเที่ยง เดซี่หลับไป
เธอไม่เคยกลับมา
ลอซโซ่ไม่ยอมแพ้
มันใช่เวลาอยู่นานมาก แต่ในที่สุด เราก็กลับมาหาเดซี่จนได้
แต่ว่า...มันสายไปแล้ว
วันนั้น บางสิ่งภายในตัวลอซโซ่เปลี่ยนไป
บางสิ่งบางอย่างรวดเร็ว เธอทิ้งพวกเรา
มาเถอะ ไม่ เธอทิ้งนายเท่านั้น
เธอทิ้งพวกเราทั้งหมด เธอไม่อย่างอย่างนั้นหรอก
เธอไม่รักนายอีกต่อไปแล้ว
มาเร็วเข้า
พวกเราหลงทาง ถูกทิ้งขว้าง
ไม่มีใครรัก ไม่มีใครต้องการ
แล้วเราก็เจอซันนี่ไซด์
แต่ลอซโซ่ไม่ใช่เพื่อนชั้นอีกต่อไปแล้ว
เขาไม่ใช่เพื่อนใครทั้งนั้น
เขายึดซันนี่ไซด์ และสร้างระบบทั้งหมด
แล้ว นายออกมาได้ยังไง? ก็ฉันพังน่ะสิ
โบนนี่มาเจอฉัน นำฉันมาที่บ้าน ของเล่นชิ้นอื่นๆ อาจจะไม่ได้โชคดีนัก
มันไม่ถูกต้องกับสิ่งที่เขาทำ เจ้าของเล่นใหม่ พวกเขาไม่มีโอกาสแล้วล่ะ
แต่เพื่อนของชั้นอยู่ที่นั้น นายเข้าไปไม่ได้หรอก
หากย้อนกลับไป ก็เท่ากับฆ่าตัวตาย แล้วแอนดี้เกี่ยวอะไรกับนาย?
เขากำลังจะไปมหาลัยไม่ใช่หรือ
หนวกหูจัง ไอ้หมูดนตรีนั่น หยุดสักทีได้ไหม!
โอ้ บูลอายส์ ฉันก็คดถึงวู้ดดี้เหมือนกัน
แต่เขาคงไม่กลับมาแล้วล่ะ
ตะวันส่องก้นแล้ว สหาย ผู้บัญชาการล็อตโซ่ครับ
ทุกอย่างเรียบร้อย ไม่มีรายงานใด ดีมาก ไลท์เยียร์
มานี่ เราต้องการนายกลับที่กองบัญชาการดวงดาว เดี๋ยวก่อน พวกนายทำอะไรสามีฉัน?
เด็กยักษ์
ที่รักจ๋า
มันช่างหนาวและมืด ไม่มีอะไร นอกจาทราย และ ไม้ซุงลินคอนย์
เฮอะ ฉันไม่คิดว่าพวกนั้น คือ ไม้ซุงลินคอลล์หรอกนะ
แกน่าจะเตรียมตัวไว้นะ เพราะแกจะได้สนุกกับชะตากรรมของแก
อ้า สวัสดี? นายไม่น่ากลับมาเลยนะ คาวบอย พวกเขาดูตกต่ำลงมากตอนที่นายจากไป
มียามมากมาย หน่ายลาดตระเวนเหลือหลาย ทั้งนาย และเพื่อนของนาย ไม่มีทางเล็ดหรอกออกไปได้หรอก
ฉันออยากลองซักหน นายมีโอกาสแค่หนเดียว
ต้องการอุปกรณ์ฉันหรอ? เอาหูมาแนบสิ
นาย รอดมาได้หรอ ใช่ แล้วนานเท่าไหร่แล้ว?
ฉันอยู่ที่นี่มาปีหนึ่งแล้ว พวกเขาไม่เคยทำร้ายฉัน
มันทาเดียวที่จะหนีออกไปจากที่นี้
ที่ไหนล่ะ? ที่ที่รถขยะมารับขยะไปทิ้ง
แล้วเมื่อเขาเทมันลงแล้ว ฉันขอบคุณในความห่วงใยของนายนะ เจ้านาฬิกาโบราณ
แต่ฉันยังมีเด็กที่รอพวกเราอยู่ ตอนนี้พวกเราต้องไปกันแล้ว
ถ้นายช่วยพวกเรา หนึ่งของเล่นต่อคนอื่นๆ ฉันว่าพวกเขาคงยินดีแน่นอน
งั้น ถ้านายต้องการไปจากที่นี่ อย่างแรก นายต้องผ่านประตูนี้ไปก่อน
ที่ล็อคทุกคืน ข้างในและข้างนอก
เห็นกุญแจที่อยู่ตรงนั้นไหม? เห็นแล้ว แล้วไง?
รถบรรทุกของลอตโซ่ตระเทนทุกๆคืน
ห้องโถง ล็อบบี้ สนามเด็กเล่น... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกำแพง?
มันสูง 8 ฟุต ป้องกันเถ้าถ่าน ไม่มีทางผ่านหรอก นายต้องเหาะไป ไม่ก็ดำดินลงไป
- งั้นเหรอ? นึกว่าเรื่องอะไร? - มันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิ
ปัญหาจริงๆ คือเจ้าลิงนั่น
ตาของเจ้าลิงนั่นเห็นหมด เขาเห็นทุกอย่าง
ห้องเรียน
ห้องโถง
แม้แต่สนามเด็กเล่น
มันสามารถปลดล็อคประตูได้ สะกดรอยตามพวกยามไป
ปืนกำแพง แล้วถ้านาย กำจัดเจ้าลิงไม่ได้ล่ะก็....
นายจะไปไหนไม่ได้อีกเลย ตกลงนายจะออกจากที่นี่ใช่ไหม?
กำจัดเจ้าลิงนั่นซะ!
พักแล้ว มาเร็ว เด็กๆ
- เฮ้ พวก - วู้ดดี้? วู้ดดี้!
- คุณพระช่วย! - นายยังอยู่! - แน่นอนฉันยังอยู่
หมวกฉันเดี๋ยว แล้วบัซล่ะ
ลอซโช่ ทำอะไรบางอย่างกับเขา เขาคิดว่าเขา เป็นผู้พิทักษ์อวกาศอีกครั้งน่ะ
โอ้ แย่จัง ถูกเผง กลับไปเป็นนักบินอวกาศ
วู้ดี้ พวกผิดไปแล้วที่จากแอนดี้มา ฉันเป็นคนผิด
เจสซี่พูดถูกแล้วล่ะวู้ดดี้ เธอเป็นคนผิด
ไม่ ชั้นผิดเองที่ทิ้งพวกนายไป
จากนี้ไป เราจะอยู่ด้วยกัน
แต่แอนดี้จะจากพวกเราไปมหาลัย
มหาลัยหรอ ฉันไม่เอาด้วยหรอก เราจะกลับบ้านกันก่อนแอนดี้จะไปพรุ่งนี้
พรุ่งนี้? นั่นหมายความว่า... นั่นหมายความว่าเราจะระเบิดที่นี่งั้นหรอ
- คืนนี้ - อะไรนะ เป็นไปไม่ได้หรอก!
- ไม่มีทางออกจากที่นี่ - ไม่... มีทางอยู่
ทางเดียว
- สลิงด็อก - ยังอยู่
ทหารเขียว? คาวเกิร์ล
- ยังอยู่ - ม้าล่ะ?
- หมูออมสิน - อืม
- ไทเรนโนเซารัส? - ยังอยู่
- บาร์บี้ - ยังอยู่
พ่อหัวมันฝรั่ง?
เฮ้ เฮ้ เหล่ากองกำลังทหาร ตื่นได้แล้ว!
เป็นไปไม่ได้
นี่เป็นเวลาเดินทอดหุ่ยรึไง? เจ้าหัวมันฝรั่งล่ะ?
นั่นไงเจ้าหัวมันฝรั่ง กำลังย่องไปทางนายน่ะ
เจ้าแผ่นบาง สวมจมูกสีชมพู แกไม่ใช่ของเล่นนี่นา
แกมันพวกอะไหล่นี่เอง แกมันกระเป๋าเงินมีขานี่หว่า
เอามันไปไว้ในกล่อง! ไม่ เอาเอากล่องนะ
โทษที ฉันไม่ได้หมายความว่ายังงั้น ฉันชอบ แผ่นบางๆจัง
โอเค ตรวจสอบแล้ว ดีมากไลท์เยียร์
เอาล่ะ มาต่อกัน เอ่อ มนุษย์อวกาศ
ครับท่าน เจ้าบ่าวที่เยี่ยมยอด
เคน? เคน?
เธอต้องการอะไร? ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ เคน
ฉันอยากไปที่ห้องผีเสื้อพร้อมกับเธอ
ช่าย แล้วไง เธอน่าจะคิดแบบนี้ ตั้งแต่เมื่อวานี้แล้ว ฉันผิดเองแหละ
ฉันอยากอยู่กับเธอ ฉันต้องการแบบนั้น ในบ้านในฝันของเธอ
ปล่อยฉันออกไปจากนี่ ปล่อยฉันไปเถอะ
บ้าจริง บาร์บี้ ตกลง แต่ต้องให้ทุกอย่างรอบๆนี้เงียบๆก่อนนะ
เธอจะทำอย่างที่เธอพูดใช่ไหม เคนซะอย่าง ฉันรับรอง
เดี๋ยว ฉันมีอะไรให้ดู ขอเปลี่ยนชุดก่อนนะ
เปิดเพลงสิ
และที่แห่งนี้สิ่งมหัศจรรย์กำลังจะเกิดขึ้น
ดูเสื้อผ้าพวกนี้สิ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย เธอไม่เคยพาฉันมาดูที่นี่
ชุดเทนนิส สำรวจดาวอังคาร ยังมีอีก
กังฟูนักบู๊ ผ้าใบสังเวียนที่เข้ากับธงกีฬา
พลังดอกไม้ โอ้ เคน
ไม่มีซาบซึ้งเสื้อผ้าพวกนี้หรอก บาร์บี้
ไม่มีใคร เคน ฉันขอลองเสื้อผ้าของเธอได้ไหม?
ขอเวลาประเดี่ยว
เอากุญแจมา อยู่ไหน? มันอยู่ไหน อยู่ไหน อยู่ไหน?
บิงโก
นี่ ทำอะไรของนาย บอกแล้วไงอย่ามายุ่งกับของของฉัน
ก็เอาสิ ไอ้หมูตอน
ห้ามสู้กัน แยกเดี๋ยวนี้
จะมาตีกันเองไม่ได้ นั่นงานฉัน
ช่วยด้วย! นักโทษแหกคุก
ฉันเจอเทอร์เทเลียว่ะ
พร้อมมั้ย? พร้อมแล้ว
อ่า บาร์บี้
เกมจบแล้วเคน ลอตโซ่ทำอะไรกับบัซ?
แล้วพวกเราจะเปิดสวิตช์ข้างหลังเขายังไง เธอทำให้ฉันพูดไม่ได้ เธอทำไม่ได้หรอก
แต่ฉันว่าฉันทำให้เธอพูดได้นะ
ดูนี่...ชุดฮาวายแสนเท่ห์
โอ้ บาร์บี้
เอาเลย ฉีกเลย ฉันไม่สนหรอก มันมีค่าไม่ถึงเซนต์นึงด้วยซ้ำ
โอ้ ชุดทักซิโดแวววับ
ใครจะสน? ใครสน? ชุดพวกนี้เชยบรมเลย
โอ้ แจ็คเก็ตเนรูห์ บารืบี้ อย่าทำอะไ เนรูห์นะ
ทำมาจากปีอะไรน้า 1976 หรือเปล่าน้า
ชุดคอลเลคชั่นดิสโก้ช่วงนั้นแหละ น่าอับอายจริงๆ
โอ้ อย่า อย่า อย่า!!
มีคู่มือบอกไว้น่ะ!
ลอซโซ่กดสวิชโหมดทดลองให้บัซน่ะ - แล้วมันอยู่ที่ไหน
ไม่รู้ว่าทำไมนายไม่รอให้เช้าก่อนน่ะ เอ้า...นี่
เจ้าหมานั้นไปนานแค่ไหนแล้วนะ?
แล้ว..เราจะซ่อมบัซยังไง
นายดูอะไรน่ะ ขนนกหรอ?
ช่าย บินไปนู่นแล้ว แกมันขี้ขลาด อ่า เอ่อ
นั่น มันต้องอย่างนั้นสิ
ยอมแพ้ซะเถอะ ไม่มีใครได้ยินแกหรอก
อะไรนะ? ฉันบอกว่ายอมแพ็ซะไม่มีใครได้ยินแก
หา? เขาพูดว่า ไม่มีได้ได้...
Shh. เงียบหน่อย - วู้ดดี้ นายกลับมาแล้ว
หยุดเขา อย่าให้มันหนีออกไปได้ ท่านผู้บัญชาการ ผมถูกพวกนักโทษ จับเป็นตัวประกันอยู่ครับ
เร็วเข้า เปิดหลังเขาออกมา นั่นไงสวิทซ์ ปล่อยชั้น ไอ้ลูกกระจ๊อกของซอร์จ
ศาลแห่งกาแลคติคไม่ใจดีกับพวกนายแน่
ไม่ได้ มันไม่ได้ผลใช่ไหม? คู่มืออยู่ที่ไหน?
เอาล่ะ เราน่าจะทำรีกดปุ่มค้างเล็กน้อย ค้างนิดเดียวนะ...ทำเลย
การรีเซ็ตบัซ ไลท์เยียร์ของคุณ ใส่คลิปหนีบกระดาษ...
- เร็กซ์ ใช้นิ้วนายสิ - โอเค แล้วไงต่อ
ไหน ระวังอย่ากดปุ่มค้างเกิน5วินาที
ไม่ใช่ความผิดฉันนะ
บันทึก.. ผมเพิ่งตื่นจากการจำศีล บนดาวเคราะห์แปลกประหลาด
- นายทำไรไปน่ะ - ฉันแค่ทำตามที่นายบอกนะ
ตอนนี้ถูกห้อมล้อมด้วยสิ่งมีชีวิต ที่ไม่ทราบเจตนาแน่ชัด
พวกเจ้าเป็นฝ่ายใด เป็นมิตร หรือเป็นศัตรู
มิตรจ้ะมิตร มิตรกันทั้งนั้นเลย
ยานของผม คงตกแรงมาก จนความจำเลอะเลือน
- มีใครเห็น ยานอวกาศของผมไหม - รีบแก้กลับให้ได้เถอะ
แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะ? ไม่รู้เฟ้ย นี่มันภาษาสเปนนี่
พวกเราไม่มีเวลามากพอ เร็วเข้า เอล บัซโซ่ ยานฉันยังจอดดีอยู่
โชคดีคาวบอย
นั่น พวกเขามากันแล้ว
เร็วเข้า บัซ
แกอยู่นานเท่าไหร่ ทุกยอย่างเข้าที่เข้าทาง
แล้วเจ้าหัมมันฝรั่งไปไหน? พวกเรายังไม่เห้นเขาเลยครับ
บัซ
แม่ดอกไม้ทะเลทราย
- นายซ่อมบัฐแล้วเหรอ? - ทำนองนั้น
ข้างหลังนาย มีคนมา
คุณคงไม่เชื่อแน่ๆ ว่าคืนนี้ผมเจออะไรมาบ้าง
- ที่รัก คุณโอเคนะ - ผมรู้สึกสดชื่น ฟิตปั๋ง..
แย่จัง คุณผอมไปนะ
แถมยังสูงโย่ง
อา คุณมีสายตาที่น่าจับจ้อง
ทุกอย่างปกติ
ตามมา ตามมา
เราเกือบถึงแล้ว
ระวังหลัง ระวังข้างหลัง
ตามมา
แม่ยอดยาหยี เธอช่างหมือนดอกไม้ ที่งามที่สุดในห้อง
แล้วถึงกระนั้น เราจะต่อสู้กับพวกอธรรมกัน
วู้ดดี้!
มาเถอะ เราใก้ถึงแล้ว จัดไป
บัซมานี่ ช่วยยกหน่อยสิ
บัซ ไลท์เยียร์ มาช่วยแล้ว!
เปิดสิ ออกทางนี้ บัซ มาเร็ว
มันปลอดภัยใช่มั้ย? ฉันหวังว่าฉันเดาถูกนะ
วู้ดดี้ ไม่เป้นไรใช่ไหม? อื้ม ลงมากัน
แต่อย่างเพิ่งลงมากันทั้งหมด เขาว่าไงนะ?
ฉันคิดว่าเขาพูดว่า มากันทั้งหมดนะ อย่า ไม่ ไม่ ไม่นะ
ขอบคุณ เจส ไม่เป็นไร
ใกล้แล้วพวก สลิง นายคิดว่านายทำได้ไหม?
ถึงฉันจะเก่า แต่สปริงของฉันยังเก๋าอยู่นะ
เขาทำได้! เอาล่ะ สลิง
โอเค ข้ามไป
แกแพ้แล้ว เจ้าหมาน้อยเอ๋ย
เดี๋ยว เดี๋ยว นั่นใครอยู่ข้างหลัง
ขอโทษทีนะ คาวบอย พวกเขาทำร้ายฉัน
พวกแกทำอะไร? วิ่งแจ้นกลับไปหาเด็กๆงั้นรึ?
เขาไม่ต้องการพวกนายแล้ว นั่นเรื่องโกหก
แล้วไง? บอกฉันสินายอำเภอ...
ถ้าเจ้านายเจ้ารักเจ้ามาก แล้วทำไมเขาถึงจากไป?
นายคิดให้ดีๆนะ คาวบอย นายก็แค่เศษพลาสติก
นาถูกสร้างขึ้นมาเพื่อถูกโยนทิ้ง
วาจาของปีศาจ
และตอนนี้ เราต้องการของเล่นในห้องดักแด้ของเรา
และนายเองก็ต้องการหลบรถบรรทุกนั่น
ทำไมนายไม่กลับมาเข้าร่วม กับครอบครัวของเราอีกครั้งล่ะ?
นั่นไม่ใช่ครอบครัว มันคือคุก นายมันพวกโป้ปดและโหดร้าย
และฉันยอมจะติดไปกับรถเก็บขยะ มากกว่าอยู่กับครอบครัวของนายซะอีก
เจสซี่พูดถูก จนท.ควรได้รับความคุ้มครองจากหน่ายงานของรัฐ
ที่ไม่ใช่จากการต่อสู้รุกราน
ถ้านายต้องการแบบนั้น
บาร์บี้ เดี๋ยว อย่าทำแบบนั้นนะ ลอตโซ่!
หล่อนแค่ตุ๊กตาบาร์บี้นะเคน ยังมีอีกหลายร้อยล้าน ที่เหมือนเธอ
ไม่ใช่สำหรับฉัน นั่นไม่ใช่
เหรอ แล้วทำไมนายไม่ไปอยู่กับพวกมันล่ะ?
โอ้ เคน ทุกคน ฟังนะ ซันนี่ไซด์ จะกลับมาเทห์ และทันสมัย ถ้าพวกเราสั่งสอนเจ้าพวกนี้
สำหรับนาย ลอตโซ่ เขาทำให้เราสู่ความรุ่งเรือง และแกก็ครองบัลลังค์นั่นซะเอง
มีใครเห็นด้วยกับเคนไหม?
ฉันไม่ได้ทอดทิ้งแก เด็กนั่นมันทำ
ไม่มีเด็กหน้าใครรักของเล่นจริงๆหรอก แกจะเป็นผุยผงเมื่อแกถูกดั๊มทิ้ง
เดี่ยวก่อน ปล้วมันเกี่ยวอะไรกับเดซี่?
ฉันไม่รู้ว่านายพล่ามอะไรนะ เดซี่ไง นายเคยทำทุกอย่างด้วยกันกับเธอ
เออใช่ แล้วฉันก็ถูกอัปเปหิมานี่ไง ไม่ เธอทำนายหาย
เธอตีจากเรา เธอตีจากนาย
และถ้าแกไม่เธอเธอแล้ว อย่างนั้นก็ไม่มีใครทำได้หรอก!
แกโกหกกับเจ้าทารกยักษ์ และแกก็แกโกหกเรื่อยมาตลอด
แกไปได้มันมาจากไหน? เธอรักนายมาก ลอตโช่
เธอไม่เคยรักฉัน มากเท่าเหมือนที่เด็กคนอื่นๆรักของเล่น
แม่จ๋า อะไรกัน นายต้องการกลับไปหาแม่แกหรอ? ยัยนั่นไม่เคยรักแกหรอก อย่ามางอแงได้ไหม
ทิ้งพวกมันลง ทั้งหมดเลย
นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้านายพยายามที่จะคิด
พวกเราคงทำได้แค่รอคอยแค่ถูกโยนแค่นั้นแหละ
เพระานั้นนี่วิถีของอขงเล่นไงล่ะ
เฮ้ย หยุดนะ วางฉันลง ไอ้สมองกลวง
ไม่ อย่า เดี๋ยวสิ พ่อทารก เดี๋ยว
เขาหายไปแล้วล่ะ โค-ตะ-ระ แหล่ม
มาเถอะ เร็วเข้า
โอ๋ อย่าร้องดังสิ ฃN มาเร็ว
ไม่ วู้ดดี้
โอ้ พวก มันมาแล้ว
เร็วเข้า
บาร์บี้ ไม่!
วู้ดดี้!
อย่า!
เธอได้ยินฉันไหม? ทุกคนโอเคใช่ไหม
ไม่แน่ใจนะ แต่นายนายบ้ามากๆเลยนะ พวกเราถึงคราวซวยกันแล้ว
ทุกคน ไปที่บัซ เร็วเข้า
พวกเราอยู่ไหน? สลิง? เร็กซ์?
อย่าใกล้กำแพง ทุกคน อย่างว่องเลย เธอรัก เธออยู่ไหน?
พวกเขาทำไม่ได้แน่
ระวัง!
มีใครเห็นเขาไหม? อยู่นี่ พวกเราฉันเจอเขาแล้ว
บัซ ไม่เป็นไรใช่ไหม? บัซ? บัซ?
นั่นไม่ใช่ที่ฉันอยู่นี่ โอ้ บัซ นายกลับมาแล้ว
ฉัน ฉันกลับมา ฉันอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย?
สู่ความเวิ้งว้างและไกลโพ้น ผู้พิทักษ์อวกาศ วู้ดดี้
แล้วตอนนี้เราอยู่ไหน? รถขยะที่กำลังวิ่งไปทิ้งขยะน่ะสิ
เข้มเข้งไว้ พวกเราใกล้ถึงแล้ว
หาชิ้นส่วนครบแล้วหรอ? ก้ามปูนั่น
ไงเด็กๆ เฮ้ พวก ไม่นะ! ไม่นะ!
ไม่นะ!
จับไว้
วู้ดดี้ เราจะทำยังไงกันดี? ใจเย็นไว้ มันจะผ่านไปได้ถ้าเราอยู่ด้วยกัน
มันคือแม่เหล็ก ระวังนะ
ไม่ต้องห่วง สลิง พวกเราจะเอานายลงมา
ฉันไม่อยากจะเป็นอย่างนี้นะ
เร็ว จับสิ่งของที่เป็นเหล็ก
นายได้ยินที่เขาพูดแล้วนี่
มันไม่ง่ายเลยนะ
ช่วยด้วย!ช่วยฉันด้วย! ฉันติดอยู่นี่
ช่วยด้วย!ได้โปรดเถอะ ช่วยด้วย! วู้ดดี้
ขอบคุณ ไม่ใช่เวลามาขอบคุณฉันตอนนี้
ไป! ไป!
ขอบคุร นายอำเภอ พวกเรามีกันและกันนี่นา
ใช่ไหมพวก?
พวกหรอ? วู้ดดี้ มานี่หน่อย
วู้ดดี้ ดูสิ ฉันเห็นแสงอาทิตย์ล่ะ พวกเรากำลังจะรอดกันใช่ไหม?
ฉันคิดว่านั่นไม่ใช่แสงอาทิตยืหรอก
วิ่ง
นายอำเภอ ปุ่มนั่น ช่วยฉันเร็ว
มาเร็ว
ไป ไป กดปุ่มซะ
เร็วเข้า
แค่กดมันเอง กดสิ กดสิ
เรียกเจ้าของนายมากดสิ นายอำเภอ
ไม่ ไม่ ล็อตโซ่
บัซ เราจะทำยังไงดี?
ที่ฉันพูดแย่ๆเกี่ยวกับห้องใต้หลังคา
ฉันขอถอนคำพูด นายพูดถูก
ถูกอีกแล้ว
โอ้ ที่รัก คุณช่างกล้าหาญมาก
ลูกๆช่วยชีวิตพวกเรา เราจะขอบคุณไปจนวันตาย
ลูกพ่อ
เฮ้ แล้วเจ้าลอสโซ่ไปไหนแล้วเนี่ย
นั่นสิ ฉันอยากจะเลาะตะเข็บมันนักเชียว
ช่างมันเถอะ ไม่ต้องไปสนใจคนแบบนั้น
เฮ้ เจออะไรน่ะ ตอนเด็กๆฉันมีตุ๊กตาแบบนี้ด้วยล่ะ
กลิ่นสตรอเบอรี่
นี่เพื่อน แกควรจะหุบปากไว้เลยนะ
เร็วเข้าวู้ดดี้ เราต้องพาเธอกลับบ้าน ใช่แล้ว หนุ่มมหาลัย
เดี๋ยวก่อน แล้วพวกนายล่ะ แบบว่า...
ไปอยู่ห้องใต้หลังคาก็ใช่ว่าจะดีนัก
เราเป็นของเล่นของแอนดี้นะวู้ดดี้ เราพร้อมจะอยู่ตรงนั้น
เพื่อเขา
ฉันหวังว่าเขาคงยังไม่ไป นี่ๆเดี๋ยวสิ เดี๋ยวดูให้
แอนดี้กำลังเก็บของ แต่ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ
เขาอยู่อีกฟากของเมืองนะ เราไปไม่ทันแน่ๆ
มานี่บัสเตอร์ ลูกจ้ะ เก็บของครบรึยัง
ครับ เหลืออีกสองสามกล่องในห้อง เอาล่ะ ไปเร็ว
โอเค ทางสะดวก
อุ๊ย อยู่ตรงนี้นี่เอง
บัซ นี่ไม่ใช่ลาขาดนะ
วู้ดดี้ เที่ยวมหาลัยให้สนุกนะ ใช่ แต่อย่าสนุกมากล่ะ
- วู้ดดี้ ดูแลแอนดี้ด้วยนะ - ใช่ - เขาเป็นเด็กดี
- บอกเขาไปตัดผมด้วยนะ - ได้
- เจสซี่ เธออยู่ห้องใต้หลังคาได้แน่นะ - ได้อยู่แล้ว
อีกอย่าง ฉันเปลี่ยนบัซเป็นภาษาสเปนได้แล้วด้วย
อะไรเหรอ
รู้นะจะเจอเราได้ที่ไหนคาวบอย
ลูกบอกลามอลลี่รึยัง แม่ ผมบอกหลายสิบรอบแล้วครับ
แม่ครับ ไม่เป็นไรน่า
แม่รู้ แต่แม่แค่อยากอยู่ข้างๆลูก
แม่อยู่ข้างผมเสมอ
นี่พี่บอกลาเจ้าบัสเตอร์รึยัง
ต้องบอกอยู่แล้ว เป็นเด็กดีนะบัสเตอร์
เอาล่ะขนของขึ้นรถซะ โอเคบัสเตอร์ อย่าให้มอลลี่มายุ่งกับของๆฉันล่ะ
เฮ้ แม่ครับ แม่ว่าผมควรบริจาคของเล่นไหม
แล้วแต่คุณเถอะ ที่รัก
อย่าเข้าไปนะ นั่นร้านขนมผีสิง
จะบ้าเหรอ เดี๋ยวผีก็ตื่นกันหมด
ระวังนะ แก๊งผีขว้างขนมมาแล้ว
แม่ แอนดี้เหรอจ้ะ ว้าว ดูเธอสิ
ได้ข่าวจะไปเรียนต่อเหรอจ้ะ ครับ ไปวันนี้ครับ
แล้วมีอะไรให้ช่วยเหรอ เอ่อ ผมมีของเล่นมาให้
ได้ยินไหม บอนนี่ นี่น้องบอนนี่เหรอ
พี่ชื่อแอนดี้ มีคนบอกกับพี่ว่า น้องดีกับของเล่นมากเลย
นี่ของเล่นพี่ แตว่าพี่จะไปอยู่ที่อื่นแล้ว
พี่ก็เลยต้องการคนพิเศษสักคน
มาเล่นกับพวกเค้า
นี่คือเจสซี่ คาวบอยสาวห้าวเก่งแห่งแดนตะวันตก
เธอชอบสัตว์เลี้ยง แต่เธอรักบลูอายส์มากที่สุด
นี่
นี่คือเร็กซ์ ไดโนเสาร์ที่น่ากลัวที่สุด
คุณ และ คุณนายโปเตโต้เฮด ต้องให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน พวกเขารักกันมาก
นี่คือสลิงกี้ หมาน้อยที่ซื่อสัตย์ที่สุด
และแฮม เขาจะช่วยเธอเก็บเงิน
แล้วเขาก็เป็นวายร้ายตัวฉกาจที่สุดตลอดกาล ด็อกเตอร์พ็อกช็อป ผู้ชั่วร้าย
เจ้าพวกตัวเล็กนี่เป็นเอเลี่ยนมาจากต่างดาว ดาวพิซซ่าแพลนเน็ต
และนี่คือบัซ ไลเยียร์ ของเล่นที่เจ๋งที่สุด
ดูนะ เขาบินได้และมีปืนเลเซอร์ด้วยนะ
เขาสาบานตนว่า จะปกป้องกาแล็คซี่ จากจักพรรดิเซิร์ก ผู้ชั่วร้าย
สู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น
ทีนี้ สัญญานะว่า จะดูแลพวกเค้าอย่างดี
พวกเค้ามีความหมายกับพี่มาก
คาวบอยของหนู
วู้ดดี้ มาอยู่ในกล่องนี้ได้ไง
มีงูอยู่ในบูทฉัน
นี่วู้ดดี้ เขาเป็นเพื่อนพี่มานาน ตั้งแต่พี่จำความได้
เขากล้าหาญ เฉกเช่นคาวบอยอย่างที่เขาเป็น
ทั้งสุภาพและฉลาด แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่วู้ดดี้มี นั่นก็คือ
เขาจะไม่เคยยอมแพ้ ไม่ว่ายังไง
เขาจะคอยอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ดูแลเค้าแทนพี่ได้ไหม
ตกลงนะ
โอ้ ไม่นะ ด็อกเตอร์พ็อกช็อป โจมตีร้านขนมแล้ว
พวกมันหนีไปแล้ว วู้ดดี้จะหยุดพวกมันเอง
บัซ ไลท์เยียร์มาช่วยแล้ว
ขอบใจนะ
ดูนี่สิแม่ พวกเขาเล่นด้วยกัน
เอ้าเถอะจ๊ะ มากินข้าวก่อนเร็ว
โชคดีนะ เพื่อนยาก
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย beerzar assualt just_exe rewrite mamadidiho
MuanN maewlaay INDY.Hc|PeZboT* dearraed zander
pasathai onlybi 25plusdesign prtunoiizes rung_wolf
MaYa_Angel